Archiwa tagu: co czytać

Księgozbiór Bractwa

Można korzystać z podręcznego księgozbioru Bractwa (przez kontakt z Zarządem):

Do pobrania lista: DOCPDF

  1. Liturgia Godzin (2 egzemplarze)
  2. Materiały II Synodu Plenarnego
  3. Kodeks Prawa Kanonicznego
  4. Dokumenty Soboru Watykańskiego II
  5. Adhortacja „Familiaris Consortio” (3 egzemplarze)
  6. Encyklika „Veritatis Splendor”
  7. J. Ratzinger: „Wprowadzenie w chrześcijaństwo”
  8. Encyklika „Evangelium Vitae”
  9. W. Harrington: „Klucz do Biblii”
  10. Synopsa tekstów Soboru Watykańskiego II
  11. E. Weron: „Budzenie olbrzyma. Laikat – duchowość – apostolstwo”
  12. E. Weron: „Powołanie i posłannictwo świeckich w Kościele”
  13. Katechizm Kościoła Katolickiego
  14. Materiały Duszpasterskiego Synodu Archidiecezji Krakowskiej 1972-79 (t. 1, 2)
  15. Bp. W. Świerzawski: „To jest Pan. Listy pasterskie 1992-2002”
  16. Bp. W. Świerzawski: „Pan jest w nas. Homilie ABC”
  17. M.M. Urbaniak FSC: „Szlakiem Zofii Czeskiej”
  18. S. Renata Gąsior: „Pozwoliła się prowadzić Duchowi Świętemu. Zofia z Maciejowskich Czeska (1584-1650)”
  19. P. Zawarczyński OSPIE: „Skałeczne Bractwo Aniołów Stróżów”
  20. List Apostolski „Tertio Millennio Adveniente”
  21. Ks. W. Świerzawski: „Bł. Michał Giedroyć: życie i duchowość”
  22. „Promieniowanie świętości. Trzy lata po odejściu do domu Ojca Sługi bożego Jana Pawła II”
  23. Bp. W. Świerzawski: „Przyjaźń z Obecnym – źródłem szczęścia” ( 3 egzemplarze)
  24. Ks. B. Przybyszewski: „Błogosławiona Jadwiga Królowa”
  25. „Beatyfikacja. Ruch modlitewny „Adoremus””
  26. „Wydział Teologiczny w Krakowie 1397-1997. Księga Jubileuszowa”
  27. Materiały Papieskiej Rady ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji na Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia 2015-2016:
  • Celebracje miłosierdzia
  • Psalmy o miłosierdziu
  • Przypowieści o miłosierdziu
  • Miłosierdzie u Ojców Kościoła
  • Papieże i miłosierdzie
  • Święci w miłosierdziu
  • Uczynki miłosierdzia względem duszy i ciała
  • Spowiedź – sakrament miłosierdzia.

Zachęcamy do czytania

Mądrości nie można znaleźć w książkach. Może lepiej: mądrości trzeba szukać nie tylko w książkach. Ale w dzisiejszym świecie trudno sobie wyobrazić, jak można by szukać mądrości nie czytając książek. Książki są rzecz jasna bardzo różne – lektura niektórych nie pomaga nam w zdobyciu wiedzy, w lepszym rozumieniu świata i praw nim rządzących, w poznania ludzi i relacji między nimi. Dlatego, jak to ktoś powiedział, nie należy czytać książek dobrych, lecz tylko bardzo dobre. Na przeczytanie wszystkiego, co warto by było przeczytać, nikomu życia nie starczy.

Celem tej rubryki jest właśnie wskazanie tych książek, które w przekonaniu autora na miano bardzo dobrych w pełni zasługują. Są tu omawiane książki nie tylko religijne, o charakterze ascetyczno – modlitewnym, ale również bardziej filozoficzno-światopoglądowe, a także najwyższej próby literatura popularnonaukowa. Obecnie takich książek wydaje się naprawdę dużo, a więc jest w czym wybierać. W dokonaniu tego wyboru pragniemy tą rubryką pomóc.

A więc – bierz i czytaj.

Wojciech Łużny

„Wszystko, co chciałbyś wiedzieć o Niebie, ale nie śniło ci się zapytać”, Peter Kreeft

ks24Książka, którą dzisiaj recenzent pragnie zarekomendować czytelnikom, jest trochę nietypowa. Napisana przez filozofa, ale czyta się ją jak dzieło mistyka; opowiada o rzeczywistości całkowicie niedostępnej dla naszym umysłów, ale dzięki niezłomnej logice i precyzji wywodu dowodzi czegoś, czego dowieść nie można… Mowa o dziele Petera Kreefta pt. „Wszystko, co chciałbyś wiedzieć o niebie, ale nie śniło ci się zapytać”.
Jest to książka napisana w duchu i stylu jednego z najlepszych pisarzy chrześcijańskich XX wieku, jakim był – w przekonaniu recenzenta – Clive Staples Lewis. P. Kreeft postanowił napisać książkę o Niebie, która będzie próba połączenia literatury „pobożnościowej” z naukową, a jednocześnie łącząca dawną mądrość ze współczesnym językiem i wyobraźnię z chrześcijańską ortodoksją. W opinii recenzenta jest to próba ze wszech miar udana; książkę czyta się znakomicie, daje mnóstwo materiału do własnych przemyśleń, a sposób argumentacji jest chwilami zniewalający. Fragmenty trudniejsze przeplatają się z łatwiejszymi, filozoficzne z teologicznymi, „mądrościowe” z „emocjonalnymi”…
Autor podzielił swój „przewodnik po Niebie” na cztery części, zatytułowane kolejno:
• Niebo i my;
• Przestrzeń i czas w niebie;
• Niebo i ziemia;
• Niebo i piekło.
Aby dać przykład zagadnień, którymi zajmuje się Autor, podaję parę przykładowych tytułów rozdziałów: „Co będziemy robić w Niebie?”, „Czy w Niebie będziemy mieć ciała?”, „Czy w Niebie jest seks?”, „Gdzie jest Niebo”, „Czym jest wieczność”, „Czy już teraz możemy zaznać radości Nieba?”, „Czy piekło istnieje naprawdę?”, „Ile jest dróg do Nieba?” i wreszcie „Jak możliwa jest wiedza o tym, jakie jest Niebo?”. Naprawdę, książkę P. Kreefta czyta się tak, jakby Autor pisał o Niebie mając swoje własne źródła informacji „z tamtej strony”…
Wydaje się, że w okresie Adwentu, kiedy częściej zdarza nam się myśleć o sprawach eschatologicznych, lektura tej książki jest szczególnie godna polecenia. W przekonaniu recenzenta, jest to najlepsza książka o eschatologii dostępna obecnie na rynku; do jej przeczytania szczerze zachęcam wszystkich zainteresowanych sprawami ostatecznymi. Zapewniam, że treść tej książki przemówi zarówno do rozumu, jak i do serca Czytelnika…

„Wszystko, co chciałbyś wiedzieć o Niebie, ale nie śniło ci się zapytać”, Peter Kreeft, Wydawnictwo Znak, Kraków 2010.

„Tajemnice Watykanu”, Bernard Lecomte

ks22Wśród rozlicznych książek opisujących działalność Stolicy Apostolskiej i papieży ostatnich dziesięcioleci czasami trudno się zorientować, co jest lekturą wartościową i wartą przeczytania, a co może służyć jedynie amatorom sensacji i plotek. Dlatego warto wskazać pozycję, która – pomimo dość nieszczęśliwie dobranego i mogącego zmylić tytułu – ze wszech miar jest godna polecenia. Autor w sposób bardzo rzetelny i interesujący przedstawia kilkanaście epizodów dwudziestowiecznej historii Państwa Watykańskiego, nie unikając tematów trudnych i kontrowersyjnych. Wśród najciekawszych – zdaniem recenzenta – można wymienić: reakcja Piusa XI na Rewolucję Październikową i powstanie Związku Radzieckiego, problem stosunku Piusa XII do nazizmu i zagłady Żydów, „Jak II Sobór Watykański uniknął katastrofy w dniu inauguracji”, dzieje dyskusji wokół Encykliki Humanae Vitae i kwestii świadomego rodzicielstwa, kontrowersje wokół śmierci Jana Pawła I, wyniki śledztwa w sprawie zamachu na Jana Pawła II i problem słynnego „śladu bułgarskiego”, kwestia autentyczności Całunu Turyńskiego, wreszcie sprawa trzeciej tajemnicy fatimskiej… Po lekturze omawianej książki czytelnik może nie tylko poznać wiele nieznanych faktów dotyczących tych i innych kluczowych epizodów w dziejach papiestwa XX wieku, ale – co najciekawsze – zobaczyć w szczegółach, jak wygląda „od kuchni” funkcjonowanie Stolicy Apostolskiej i jej różnych urzędów. Dla wierzącego katolika jest fascynujące zobaczyć, w jaki sposób całkowicie świeckie mechanizmy funkcjonowania „centrali” Kościoła łączą się w tajemniczy i przedziwny sposób z jego nadprzyrodzonym i niewidocznym dla zewnętrznego obserwatora powołaniem.
W przekonaniu recenzenta, prezentowaną książkę można śmiało polecić każdemu, kto chciałby poszerzyć swoją wiedzę o współczesnym Kościele i jego funkcjonowaniu w burzliwych realiach szybko zmieniającego się świata XX wieku. Czyta się niemal jak powieść sensacyjną, a pożytek jak z dzieła teologicznego… Czegóż chcieć więcej…?

„Tajemnice Watykanu”, Bernard Lecomte, Wydawnictwo Znak, Kraków 2010.

„Boski wszechświat”, Owen Gingerich

ks11Zaproszenie do lektury książek z zakresu relacji nauka – wiara czy też teologia – filozofia pojawiało się już w tej rubryce kilkakrotnie. I zapewne pojawi się jeszcze nie raz, ponieważ dla współczesnego, wykształconego chrześcijanina – poszukującego w książkach mądrości, a przynajmniej odpowiedzi na nurtujące go pytania – zapewne niewiele jest problemów równie ważkich i fundamentalnych, jak pogodzenie światopoglądu naukowego, opartego na niepodważalnych wynikach badań z zakresu nauk ścisłych i przyrodniczych, a chrześcijańską wizją świata, człowieka i miejsca człowieka w świecie. Brak spójności w odpowiedziach na pytania typu: „Skąd przychodzimy? Dokąd idziemy? Kim jesteśmy?” i innych fundamentalnych kwestii dotyczących pochodzenia Wszechświata i kondycji człowieka, prowadzi często bądź to do zepchnięcia wiary i życia duchowego na margines, gdzie istnieją tylko w formie pustego rytuału i szczątków tradycji, bądź do całkowitej utraty wiary (jako zabobonu lub przesądów), wreszcie do desperackich prób rozdzielenia własnego światopoglądu na dwa niezależne obszary: jeden bardziej oficjalny, do użytku publicznego – zawodowego, często naukowego, a drugi – prywatny, gdzie próbuje się ocalić swoją chrześcijańskie poglądy nie konfrontując ich (na wszelki wypadek?…) z tym, co o świecie i człowieku coraz konkretniej i precyzyjniej mówią wyniki badań naukowych.
Wydaje się, że istnieją dwie podstawowe przyczyny, dla których sytuacja w tej dziedzinie jest szczególnie trudna; po pierwsze, aby z pożytkiem dla czytelników wypowiadać się w sprawach z pogranicza nauki i teologii, trzeba mieć najwyższe kompetencje w obu tych dziedzinach, a takich ludzi jest bardzo niewielu, a po drugie – w opinii autora tej rubryki Urząd Nauczycielski Kościoła nie ułatwia sytuacji swoim wiernym, reagując na trudne wyzwania swoich czasów z poważnym w skutkach opóźnieniem, w efekcie fundując chrześcijanom kolejne „sprawy”: Kopernika, Galileusza, Darwina…
Ten – zapewne zbyt długi – wstęp ma być gorącą zachętą do przeczytania niewielkiej, ale ważnej i ciekawej książki pt. „Boski wszechświat”. Jej autor – Owen Gingerich – jest astronomem i historykiem nauki, znanym badaczem życia i spuścizny Mikołaja Kopernika. W omawianej pozycji – odwołując się do najnowszych osiągnięć astronomii i kosmologii – komentuje m. in. teorię ewolucji i poglądy zwolenników tzw. inteligentnego projektu. Książka ta jest świadectwem, że można być jednocześnie kreatywnym i kompetentnym naukowcem i osobą głęboko wierzącą w boską obecność we wszechświecie. Innymi słowy – wiara może nie kolidować z metodą naukową, i nie trzeba ich „umieszczać” w odrębnych obszarach naszego światopoglądu. W opinii recenzenta każdy czytelnik, poszukujący własnych odpowiedzi na te trudne pytania, z wielkim pożytkiem przeczyta nie tylko sam tekst Gingericha, ale też krótki, lecz piękny wstęp pióra ks. prof. Michała Hellera, zapewne największego polskiego autorytetu w omawianej dziedzinie. Bardzo dobrze się stało, że Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego zdecydowały o wprowadzeniu tej wartościowej pozycji na polski rynek księgarski.

„Boski wszechświat”, Owen Gingerich, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2009.